Dag 4 – Een dag vol meetings

Toen ik vanochtend voor het eerst naar buiten keek, wist je dat het geen feestdag meer was. De smog was enorm: de bergen die ik zondag nog kon zien leken verdwenen achter een grijze waas.
De taxi stond vandaag om kwart voor 9 voor ons klaar.
Vandaag nog allebei naar “Mumbai 4” in Vikhroli, morgen zal ik naar het nieuwe kantoor in Airoli gaan (half uur verder), omdat mijn Unix collega’s zich daar bevinden.
De dag begon al goed, doordat om een of andere reden mijn account gelockt was. De Indiase helpdesk had geen rechten om mij te deblokkeren en ik Nederland wat het half 5 in de ochtend, dus niet bereikbaar.
Collega Witsel bood uitkomst, omdat hij een link had om iemand password te resetten, wat ook lukte.
Het was een goede dag, die me een voldaan gevoel gaf en het idee dingen te bereiken. Het is even afwachten hoe alles landt.
Om even het zakelijke te noemen (oninteressant voor niet-collega volgers):
Begonnen met een sessie over de monitoring en de verbeteringen die we hierin aan willen brengen. Omdat je eindelijk naast de mensen zit, kan je alles veel beter overbrengen. Het blijft een feit dat je veel 2 of 3 keer moet uitleggen, je standpunt moet herhalen en uiteindelijk hen laten uitleggen wat we nou eigenlijk bedoelen. Deze mogelijkheid heb je niet als je op 5000km afstand zit, zelfs niet in een c-port (soort videoconference) of met “video-communicaten”.
Vinayak en Parag
Na deze sessie had Witsel een overleg over HPSD en incidentafhandeling, terwijl ik eigenlijk een overleg met Prashant (t baasje) zou hebben. Dit ging niet door, waardoor ik wat tijd had om wat voor te bereiden voor later deze week.
Wederom een goede lunch, qua samenstelling hetzelfde als gisteren, maar net weer andere curry’s.
Aan dat eten hier kan ik wel wennen.
Een uitgebreide kennismaking met ons IMOC team en hun teamleiders gehad. Indrukwekkend. Zoveel mensen die allemaal met hun neus naar grote schermen toe zitten en in de gaten houden wanneer er ergens verstoringen optreden. Mensen die heel enthousiast zich komen voorstellen, omdat je blijkbaar in het verleden een paar keer met ze gemaild hebt. Op dat moment is het jammer dat ik zo slecht in namen ben, en zeker op het gebied van Indiase namen, al speel je uiteraard wel even mee dat je nog precies weet wie het is.
Omdat deze kennismaking wat uitliep (er werden steeds weer nieuwe mensen opgetrommeld om even kennis met je te maken, iedereen wil je hand schudden), hadden we opeens enorme haast om op tijd te zijn voor de wekelijkse TAB/CAB meeting (via c-port tussen NL en IN), wat ik een ander gebouw, hemelsbreed 1km verderop, gehouden werd.
Maar vanwege de strenge toegangsregels mocht onze taxichauffeur niet binnendoor en moest helemaal om het immens grote industrie/bedrijventerrein heen rijden.
Waar je dan opeens in terecht komt, is niet te beschrijven, helaas geen fototoestel mee. Waar ik dacht al wat verkeerschaos gezien te hebben… dit was een overtreffende trap. Alles rijdt door elkaar, en zijn geen rijstroken, maar de weg is breed genoeg om met 4 auto’s naast elkaar te rijden, als iedereen netjes recht zou rijden. Maar er wordt gezigzagd en motoren en riksja’s (vandaag geleerd, eigenlijk autoriksjas genoemd) scheuren overal met gevaar voor eigen leven doorheen. Een claxonorkest van jewelste en onze taxichauffeur reed zo snel als ie kon door alles heen.
Iets te laat aangekomen, maar nog optijd om aan de meeting deel te nemen. Een raar gezicht om eens aan de andere kant van de camera te zitten en mijn NL collega’s te zien. Volgende week hoop ik dat ik er aan denk een camera mee te nemen.
De meeting zelf was snel afgelopen, maar we hebben nog een klein uur met de changemanagers nagepraat over de opzet van dit overleg en de mogelijkheden de interactie met de deelnemers te vergroten.
Deze conversatie en meer werd uitgebreid voortgezet in een vergadering die Prashant had gescheduled, terug in het andere gebouw (dus weer via een andere weg terug de drukte in, maar nu met een volle taxi).
Ook hier een erg goed gevoel overgehouden. Hoewel het deels de bedoeling is van deze trip om meer begrip te kweken voor de mensen die hier in India zitten, hebben we de boel ook even keihard op z’n kop gezet.
Heel gek, maar ik zag oprecht verbazing in de ogen, maar er viel ook een kwartje bij ze, toen ik uitlegde dat het hele rightshoren ook voor mensen kan betekenen dat ze hun werk kwijtraken. Ik hoop dat ik gelijk heb, maar zij leven hier in de veronderstelling dat ze juist hulp bieden aan ons en de organisatie en de mensen in NL.
Mijn hoofd zit nog helemaal vol van alles wat ik heb gehoord, gezien en gedaan.
Zo, dat was het werk.
Ohnee, nog 1 ding. Ik had de opdracht gekregen om te onderzoeken hoe smerig de toiletten hier zouden zijn, omdat (vermoedelijk) onze Indiase collega’s in Nederland er soms een rotzooi van maken.
Nou… smerig? Vergeet het. Het zijn wat simpele toiletten hier, maar omdat hier voor elk klein klusje hier iemand in dienst is, loopt er ongeveer elk kwartier wel iemand binnen om de boel schoon te maken.
Nou goed, tot slot: van de toiletten naar het eten vanavond.
Er was ons aangeraden om naar een Chinees restaurant hier in de buurt van het hotel te gaan. Nou dat hebben we geweten! Wat was dat lekker (en overdadig veel). Het is wel Chinees met een twist zoals we die in Nederland niet kennen. Iets prijziger dan de restaurants van de afgelopen 2 dagen (4000 roepees voor 2 personen = een kleine 60 euro).
Volgende week nog wel eens voor herhaling vatbaar.
Nu snel even skypen met de vrouw en dan naar bed. Het is eigenlijk al te laat.
Tot morgen.
Volg ons op:
Facebook0
Google+0
https://www.travelblogging.nl/reisverslagen/business/dag-4-een-dag-vol-meetings/
Follow by Email23
INSTAGRAM54

One Reply to “Dag 4 – Een dag vol meetings”

  1. Eric

    Voor iedereen die naar Mumbai gaat (Powai district): restaurant Mainland China is zeer aan te bevelen. Zoals Mark al zei: ontzettend lekker en je gaat tonnetje rond naar buiten.

Reacties zijn gesloten.